ล้างทำความสะอาดถั่วเหลือง และแช่น้ำสะอาดทิ้งไว้ 1 คืน บอกไม่ได้ว่าแช่นานแค่ไหน หากแช่นานไปก็จะไม่อร่อย แช่น้อยไปน้ำเต้าหู้ที่ได้ก็จะไม่เข้มข้น

เติมน้ำลงไปและบดด้วยเครื่องบดถั่ว เรียกสภาพที่บดจนเป็นครีมว่า " โกะ "

ใส่ "โกะ" ลงในหม้อและทำการนึ่ง ถ้านึ่งจนถึงจุดเดือดจะได้โกะที่มีความละเอียดขึ้น

ใส่ "โกะ" ที่นึ่งแล้วขณะยังร้อนลงในถุงกรองและทำการบีบตัวถุง จะได้น้ำเต้าหู้ร้อน ที่เหลือจากการบีบจะได้ตะกอนเต้าหู้

เติมนิการิลงไปขณะอุณหภูมิเริ่มคงที่ ระหว่างที่ผสมเข้าด้วยกันก็จะแข็งตัวขึ้นมา เนื่องจากสมัยก่อนจะเคาะหม้อน้ำเต้าหู้ดังป๊อก ป๊อก โดยใช้ทัพพี ทำให้น้ำเต้าหู้สั่น จึงเรียกว่า นิการิเอะ

ตั้งทิ้งไว้ประมาณ 30 นาที จะได้สิ่งที่ใกล้เคียงเต้าหู้เป็นครั้งแรก

ตัดสิ่งที่ใกล้เคียงเต้าหู้ด้วยมีดให้ทั่ว ทิ้งไว้ 10 นาที แยกเต้าหู้กับน้ำออกจากกัน

นำลงในกล่องที่ปูผ้าฝ้ายไว้ ค่อยๆเรียงซ้อนกัน ประมาณ 30 นาที ให้เอาน้ำออก(จึงเรียกว่าโมะเม็งโทฮุ)

นำออกจากกล่อง ตัดเต้าหู้ให้ได้ขนาดที่เท่ากัน

ทำให้เย็นด้วยน้ำสะอาดและเย็นพร้อมๆกับฆ่าเชื้อ และทำให้เรียบเนียน

เติมเกลือและนิการิในน้ำสะอาด และแบ่งบรรจุ ที่ใช้วิธีนี้เพื่อรักษาความสดใหม่ของเต้าหู้ รวมถึงกักเก็บรสชาติความอร่อยเอาไว้

นี่เป็นการยกตัวอย่างโมะเม็งโทะฮุ หากเป็นอัทสึอะเกะขั้นตอนต่อจากนี้จะเข้มข้นขึ้น ต้องเอาน้ำออกโดยเร็ว ทอดในน้ำมันที่ใส่เกลือเยอะ
การทำด้วยเครื่องทำให้ได้ปริมาณเยอะ แต่การทำเต้าหู้ให้ใช้ได้นั้นยากยิ่งกว่า สิ่งที่เป็นพื้นฐาน คือ ทำเต้าหู้ที่อร่อยโดยใช้เวลาทำอย่างใส่ใจ